pus i hus!

Husstanden hev fenge ei ny dronning:

Kattonalia

Namn: Simle (døypt av Dyrebeskyttelsen i Hedmark)

Alder: um lag 2 år

Serskilde kjenneteikn: ei tå for mykje på kvar pote (polydaktyli)

Bakgrunn: Noko uviss. Ho vart funni i ein konteinar like ved Kongsvinger i sumar, av ein kar som var på «harrytur» og stoppa for å pissa. Han høyrde nokre pip og fekk berga dyri. Simle hadde då tri kattungar, men både ho og dei var sers skrale. Éin av ungane – Semule – greidde seg og hev fenge ein ny heim. Simle hev butt i fosterheim i Brumunddal i lag med ein hund og eit par andre kattar. Ho tykkjer nog at det er både godt og litt keidsamt å vera det einaste dyret i husstanden.

Yndlingsmat: Til hev ho ikkje ete noko serleg, men ho «fys» ein del på maten vår, serleg kvitosten. So langt hev ho drukke vatn og ete gras (jf. bilæte).

Talent: Ho er ram til å opna dører. Me freistar læra henne at ho ikkje skal vera på soveromet um natti, men det hev ho ikkje godteke enno. Fyrste natti hennar her var prega av jamlege mjaue-aksjonar og byks opp mot dørhandtaket. (Me hadde læst døri.) Utpå morgonsida la Nettnerden seg i gjestesengi på kontoret, og då slo pusen seg til ro på kontorstolen attmed. 

Elles ter ho seg fint. Gjeng på doen sin, klorar på klorestativet og fer varsamt fram so ho ikkje riv ned noko. (I går kveld hoppa ho frå den grøne lenestolen og inn i bokhylla og sigla mesta inn i Ivar Aasen-bilætet frå Norendal som stend der.) Men ho lengtar alt etter å koma seg ut, so det vert fire langdrjuge innevikor for henne ...

Her er nokre bilæte. Som de ser, hev me lagt vinn på å gjera heimen so spanande og innbjodande som råd er – for ein pus.

Kvild i stova.

Sofa: frå hytto ved Torolmen.
Putor: nokre heimesydde frå anonyme blogglesarar, ei frå IKEA.
Bilæte: brudlaupsgåva frå Fridtun-heimen (Ståle Blæsterdalen)

I framgrunnen: aktuell faglitteratur

Katteputo hev fenge selskap!

Flink å klore.

Her jobbar ho med å få fatt i nokre tyballar

som ligg inni. Ida hev vida ut tvo av hòli

so det skal verta råd å få deim heilt ut.

Fint med stort stoveglas!

Me undrast på kva ho gjer når ho ser

andre kattar passera utanfor. Mange av
deim legg kveldsrunden sin yver tunet her, nemleg.

Sekretær Simle.
Skrivebord: noko gamalt frå bladstova til Østlendingen.
Seng: kaupt på Svullrya (Finnskogen) i 2009 og pussa upp.
Kosedyr i bakgrunnen: Julius (eig. Herr Nilsson) og Bonzo.
Tøflar: Solan Gundersen-modell, Aukrustsenteret.

Ida hev laga eit lite leikeslott av papp. Stor suksess.

Me kaupte ei morosam rya med duskar på IKEA.

Stor suksess, det òg. Metz fann straks hugnad i 

rya då han vitja oss på onsdag, so ho høver for hundar òg.

På beite.

Denne flettekassa vart fyrr nytta til sokkar.
No hev Ida laga eit lite bol utav det. 

Simle tok det straks i bruk, jf. øyra som stikk ut.

Framhald fylgjer!

nokon kjem til å koma

Spor:

(Ja, det er Solan Gundersen.)

Men kven er det som kjem? 

VENT OG SJÅ!

påskemoro

Ja, so hev me vore uppi fjellet att. Og der hende mangslags rart, kann de tru! Til dømes spende Huusmoderen oc Netnærden på seg skidone og gjekk ikring ein av sjøane ved hytta. Då laut dei kryssa ei å, og sidan brui var liti og glatt, serleg med skidskor, kraup dei yver. Blinkskot frå hendingi (rekonstruksjon):

Netnærden var elles mykje ute og grov ein eigen påskelabyrint til hunden. Med tvo tunnelar og allting. Her ser de hunden m/ball hoppa upp frå ein av gangane. Det vart mykje skvetting både i og utanfor labyrinten, jamfør gul flekk til vinstre.

På toppen av Gutulivola tok bikkja jamvel til å posera for fotografen.

Då bilætet yver vart teke, var Huusmoderen oc Netnærden på veg ned att. Dei snudde litt tidlegare, og det synte seg å vera lurt, for då fekk dei sjå tvo elgar utpå ei myr! Det var i det heile ei dyrerik skidferd, serleg for Netnærden. På den turen såg ho ein hare, ein stor fugl (men kva slag?), eit ramnepar (trur me) og so dei tvo elgane.

Men det vart høve til innekos òg. Her er det Huusmoderen som vert innekosa frå tvo sidor:

Elles vil Huusmoderen oc Netnærden senda ei helsing til bestemor, som vert 84 år i dag!

stugt på fjorden

Ferdsla på fjorden er framleis stor og forvitneleg. Frå stoveglaset ein dag i februar:

å skoda hunden

Det heiter seg at ein ikkje skal skoda hunden på håri. Eg vil leggja til: Ein skal ikkje skoda hunden på kvilestillingi heller. Her, til dømes, skulde me tru at hunden ligg fullt avslappa og tek livet med ro, og at augo hans ser retningslaust ut i romet medan han nyt merksemd & massasje. 

MEN NEI! Augo er fikserte på matmor burte ved kjøkenbenken, og um lag 1,8 sekund etter at dette bilætet vart teke, stod han ved benken og faus på nokre kjøtbitar.


Elles hev han fenge fine sokkar som han nyttar på skidturar, der han spring og spring og spring og spring og spring.

en Hendilse medh knappenol

Medh sorrig maa der kundgiøris att Huusmodiren ej kand finde lejlighedh til at fforlyste sig oc læseren med gundstige schriffuelser, item haffuer hun forglæmt megit aff dend ævne til att ffrembringe Schrifft paa gammil Dandsk, vten huilcken hun ej kand faa nogith ner paa korteligen tijd, Vil hun saa giue læseren it styche screffuet aff dend welbyrdige och erlige mester Absalon vdi Bergen att aar effter Christi byrd 1566 6. Januarij, amen et salutem:

Den femte Januarij hafde Erick Rosenkrantz fore sig alle de sager som vore skedde for julen der iblant waar frw Ribe (Magge Kaasis dotter som var steglid [stegla; lagd på eit vassrett hjul oppå ein påle etter avretting] paa Nornæs fordi hun stach sin egen hosbonde ihiel med en kniff her inne paa Biergit tuert fraa Badstuen) en skøge, hun klaged paa en skottequinne ved naffn Elzebe, att hun skulde slaged fru Ribe, huilked hun nechtede, men sagde at hun sielff stach sig med en knappenol i næsen at hun blødde, oc gick saa til byfogden och klaged henne, Da sagde frw Ribe, til den anden, der som ieg stach mig meg knappenol, gud lade mig aldrig skiles med mit foster som ieg staar med, suarede Elzebe gud naade dig for bøn du badst, strax om syndagen bleff fru Ribe syg af pestelentz oc fødde barned om Helligtrekongers dag. och om Tysdag der effter døde moren, vden sacrament, oc begrauen i Korskircke den 9. Januarij. Denne var en ful skøge, oc nersmurt, oc it vngt menniske.

Tillæg til Ordlisten (Deel 4)

Tillæg til Ordlisten 

Een Redegiørelse for de i Ægteskabet mellem Netnørden og Huusmoderen benyttede Ord, med Vægt på de Udtryk, der ere dunkle og besværlige at udtyde for Personer udenfor deres Huusstand, samlet og forfattet af Huusmoderen selv, dog ikke uden Hjælp af den bemeldte Netnørd. 

nata seg at skride hen til Køkkenet og det i Hiørnet befindende Skab, i hvilket man fremfinder og i Haanden anretter een af Nødder bestaaende Portion, der i Regelen ædes i een opretstaaende Lægemsstilling, thi man begierer blot een lille og letteligen tilvejebrakt Fornæmmelse av Mæthed, hvis Opnaaelse afstedkommer dyb Tilfredsstillelse og opfrisket Energie. Denne sproglige Betegnelse skal, efter forlydende, være oprunden af det norske not, der i Netnørdens vossiske Dialect omgiøres til nata- ved Sammenstillelse, exempelviis natakrakje (‘Hassel’) og natabjødn (‘Egern’). Hvorledes denne henbøjede Form er bragt i Anvendelse som Verbum, formaa Ægtemagerne ikke at aflægge Redegiørelse for. Dog lader det sig ikke bestride, at Huusmoderen er den, der haver de største Tilbøjeligheder i Nøddernes Retning, da hun ikke, som Netnørden, haver for Skik at undertiden tage sig een anstændig Mængde Rosiner. Af den anførte Aarsag kaldes Huusmoderen tidt «Nøtteskrika» eller «Nataskriko» (Brugen er noget vexlende). Følgelig holdes det for rimeligt, at Netnørden – her som i de fleste Tilfælde – er Hiernen bag Vanvidet. 

nøgda v. at med Organer i Halsens og Mundens Nærhed frembringe Lyde, der utvetydig tilkendegiver een dybtindgribende Glæde og Tilfredshed. Stundeviis fremtræde disse Lyde som een lav eller indestængt Humren, der have noget af Trimfens Fornøjethed over sig. Vi maa indbilde oss eet lystigt «håhå!», dog med den Indskrænkning, at Munden helst er tillukket, saaledes at vi nærmest maa udlægge det som eet fra Brystet fremrullende «hmhmm». Endvidere skal det bemærkes, at nøgda ikke fuldt sammenfalder med bryntyta, eftersom Bryntyting er een lydløs og ofte for Spøg bedreven Activitet. Nøgding er een meere alvorlig Sag, formedelst de Grunde over hvilke man nøgder: Ægtemagerne nøgde nu og da av smaa og paa Overfladen liggende Glæder, exempelviis varmt Bagverk, men oftere nøgde de over at deres dybeste Ønsker er blevne opfyldt, og at de synes om sin Skæbne og sine Livsforhold i een saadan Grad, at de føle Glæde derover.